Komisja Europejska w ciągu najbliższego dziesięciolecia zamierza – jak wynika z opublikowanej przez KE strategii na rzecz fali renowacji – zwiększyć co najmniej dwukrotnie wskaźniki renowacji jak również sprawić, aby przyczyniły się one do podniesienia standardu budynków oraz lepszego gospodarowania zasobami.
Wykonanie hydroizolacji w budynku, który w wyniku braku, uszkodzenia lub technicznego zużycia uszczelnienia uległ zawilgoceniu (tj. hydroizolacji wtórnej [1]), jest zagadnieniem na tyle złożonym, że praktycznie każdy przypadek należy rozpatrywać indywidualnie.
Negocjacje możemy podzielić na cztery fazy, charakteryzujące się odmiennymi poziomami i charakterem.
