Metoda rozwojowa skoncentrowana na przyszłości, spopularyzowana przez Marshalla Goldsmitha. Zamiast omawiać błędy z przeszłości, jak w klasycznym feedbacku, rozmówca prosi o konkretne sugestie na przyszłość – „co mogę zrobić, żeby lepiej prowadzić spotkania?” – i przyjmuje pomysły bez oceniania ich oraz bez tłumaczenia się.
Siła feedforwardu polega na tym, że nie uruchamia reakcji obronnej: przeszłości nie da się zmienić, więc rozmowa o niej łatwo zamienia się w spór o fakty, natomiast pomysły na przyszłość nikogo nie oskarżają. Metoda dobrze uzupełnia feedback w pracy menedżera i coacha – szczególnie tam, gdzie relacje są napięte albo gdzie pracownik wielokrotnie słyszał już, co robi źle, a wciąż nie wie, co ma robić inaczej. Sprawdza się także w zespołach jako szybkie ćwiczenie wzajemnych sugestii.
