Zasada formułowania celów tak, aby były: Specific (konkretne), Measurable (mierzalne), Achievable (osiągalne), Relevant (istotne) i Time-bound (określone w czasie). Cel „poprawić obsługę klienta” nie spełnia żadnego z tych kryteriów; cel „skrócić średni czas odpowiedzi na reklamację z 5 do 2 dni do końca kwartału” – wszystkie.
SMART porządkuje rozmowę o oczekiwaniach między przełożonym a pracownikiem: z góry wiadomo, po czym poznamy sukces, co ogranicza późniejsze spory przy ocenie. W praktyce najsłabszym ogniwem bywa litera R – cele bywają mierzalne, ale oderwane od strategii firmy. Wariant SMARTER dodaje jeszcze Exciting (angażujące) i Recorded (zapisane). Zasada sprawdza się w zarządzaniu przez cele, planach rozwojowych i kontraktach coachingowych. Krytycy przypominają jednak, że w zmiennym otoczeniu cele trzeba regularnie przeglądać – SMART opisuje, jak cel zapisać, a nie jak często go weryfikować.
